Pleśń śniegowa pojawia się na trawnikach w okresie od późnej jesieni do wczesnej wiosny. Wywołujacy chorobę patogen- Microdochium nivale jest szczególnie aktywny na wiechlinie rocznej rosnącej w zacienionych i wilgotnych miejscach. Dodatkowo, pleśń sniegową może występować na mietlicy rozłogowej, wiechlinie rocznej oraz życicy trwałej. Jakkolwiek gatunki te nie są tak podatne jak wiechlina roczna.

Pierwszym symptomem plesni sniegowej jest zolkniecie zainfekowanej darni, ktora w krotkim czasie przybiera kolor rdzawobrazowy. Wraz z rozwojem choroby na trawniku pojawiaja sie brazowe, okragle plamy o srednicy od kilku centymetrow do pol metra, czesto posiadajace rozowa obwodke. Plamy te moga sie zlewac tworzac duze place porazonej darni.

Plesn sniegowa wystepuje podczas chlodnej i wilgotnej pogody, przy temperaturze powietrza od 0 do 15 C. Z tego wzgledu choroba ta moze porazac trawy w okresie od poznej jesieni do wczesnej wiosny. Pozna zima i wczesna wiosna, w warunkach nadmiernego uwilgotnieniai, zarodniki grzyba moga byc przenoszone z woda wzdluz linii drenazu i przez kosiarki tworzac pasma poraznej darni.

W celu zapobiegania chorobie nalezy kontynuowac koszenie darni do momentu zatrzymania jej wzrostu jesienia. Jest to szczegolnie wazne w przypadku wiechliny lakowej i zycicy trwalej poniewaz wysoka wylegajaca trawa jest silniej porazana przez te chorobe. Wiosna w celu ograniczenia aktywnosci patogena nalezy wygrabic lub skosic  zainfekowana darn.