Żelazo jest jednym z ośmiu mikroelementów wymaganych do prawidłowego wzrostu traw. Jest ono ważnym komponentem chlorofilu oraz białek i spośród wszystkich mikroelementów żelazo jest tym wymaganym przez rośliny w największych ilościach. Żelazo jest powszechnie stosowane w celu „zazielenienia” roślin bez pobudzania ich wzrostu.

Niedobór żelaza przejawia się chlorozą. W przypadku młodych liści chloroza pojawia się na tkance między nerwami. Szczególnie narażone na wystąpienie niedoboru żelaza są trawy rosnące na glebach wapiennych w regionach charakteryzujących się niedoborem wody oraz tam, gdzie do nawadniania używa się wody efluencyjnej.

W zależności od zastosowanego źródła żelaza, nawożenie może mieć różne efekty. Siarczan żelaza jest powszechnie stosowanym oraz najtańszym źródłem tego mikroelementu. Siarczan żelaza dodatkowo obniża pH gleby, co ogranicza występowanie chorób (szczególnie pleśni śniegowej oraz zgorzeli podstawy źdźbła), a także mchu oraz sinic. Działa on również jako desykant, na którego działanie wrażliwy jest mech oraz sinice (trawy nie są wrażliwe o ile nawóz zastosowano w odpowiednim czasie i ilości). Ze względu na jego wysuszające działanie, siarczan żelaza powinien być stosowany w okresie aktywnego wzrostu traw. Nadmiar żelaza objawia się ciemnozielonym, prawie czarnym zabarwieniem trawy. Żelazo z siarczanu żelaza może być unieruchomione w glebie, a przez to stać się niedostępne dla roślin.

Innym źródłem tego mikroelementu są chelaty żelaza - związki żelaza z substancjami organicznymi, które chronią go przed uwstecznieniem w glebie (utrzymują jego rozpuszczalność). Stosuje się je najczęściej w formie roztworu. Chelaty znajdują swoje zastosowanie szczególnie w sytuacjach, gdy nawożenie żelazem wykonuje się często, ale w małych dawkach. Jednym z powszechnie stosowanych czynników chelatujących jest EDTA (kwas etylenodiaminotetraoctowy). Jednak na glebach o pH > 7.5, przynosi on umiarkowane efekty i z tego względu w przypadku takich gleb należy używać innych związków chelatujących.

Chelaty żelaza nie obniżają pH gleby (z tego względu nie ograniczają występowania chorób) ani nie przyczyniają się do zwalczenia mchu czy alg tak, jak siarczany żelaza. Ich zaletą jest natomiast niskie ryzyko wystąpienia uszkodzeń na trawach. Chelaty mogą być stosowane w ciągu całego sezonu.